Mei 1982, precies 30 jaar geleden, bereikten Belgen voor de eerste keer de top van een 8000-er: de Dhaulagiri 1 (8125m).

Mei 1982, precies 30 jaar geleden, bereikten Belgen voor de eerste keer de top van een 8000-er: de Dhaulagiri 1 (8125m).

Persbericht 30 jaar geleden, op 5 en 6 mei 1982, slaagden vijf teamleden van de Belgian Dhaulagiri 1 Expedition erin om samen met hun Sherpa’s Ang Rita en Ang Jangbu door te stoten tot de top van de 8172 meter hoge Dhaulagiri 1 in Nepal, één van de veertien 8000-ers op deze planeet. Philip Cornelissen, Rudy Van Snick, Marnix Lefever en het koppel Lut Vivijs en Jan Vanhees schreven geschiedenis in de Belgische klimsport want België haalde zijn eerste 8000-er binnen en plaatste zich zo in het kielzog van de belangrijke Alpennaties. Deze prestatie had nogal wat wereldprimeurs in petto. Met hun 25 jaar waren de Belgen het jongste team dat de gigant had bedwongen. De succesvolle beklimming gebeurde in een pure sfeer van ‘sport om de sport’, zonder supplementair zuurstofgebruik. Tegelijk werd Lut Vivijs wereldwijd de eerste vrouw die de top van de Dhaulagiri 1 bereikte. Dit gold ook voor het feit dat zij samen met Jan Vanhees als eerste koppel samen op de top van een 8000-er stond. Het bleef 30 jaar geleden niet alleen bij persaandacht. Nog jaren nadien gaf het team voordrachten met film en dia’s in vele zalen. Ook het Koninklijk Paleis was deze topprestatie niet ontgaan en wijlen koning Boudewijn nodigde het Dhaulagiri team, aangevoerd door expeditieleider Eddie Abts en zijn staff Jean Delaruelle (†) en Herman Detienne, uit op audiëntie met als extraatje een klim op de artificiële klimmuur van het kasteel van Stuyvenberg. Een stukje Belgische sportgeschiedenis: de eerste poging van een 8000-er was een succes Tot 1982 waagden Belgische klimmers het niet zich te meten met 8000 meter hoge Himalayareuzen. Hoewel een team van Waalse klimmers al wel een kleine voorzet gegeven had met de beklimming van de Rakaposhi, een stevige 7000 ook in de Himalaya. De beklimming van dit soort giganten was tot dan voorbehouden aan alpinisten uit de grote Alpenlanden. Zij hadden in eigen land meer mogelijkheden om de nodige ervaring op te doen en hun bergsportfederaties gaven de nodige ondersteuning bij het zoeken naar sponsorgelden. Met uitzondering van Claudine van der Straten (†) die in 1959, haar tijd ver vooruit, als deelneemster van een Franse expeditie al actief was op de Cho Oyu en er bij een lawine jammerlijk het leven liet, waren Belgen nog niet actief geweest op 8000 meter hoge bergtoppen. Het topteam 30 jaar later. Na de succesvolle beklimming brak voor Marnix Lefever een nieuw tijdperk aan. Hij verdween uit de alpine wereld. Philip Cornelissen en Rudy Van Snick draaiden nog enkele jaren mee in de expeditiemolen. Rudy en de Belgische klimmerswereld kenden in mei 1990 een nieuw hoogtepunt. Hij stond als eerste Belg op de top van de Mount Everest. Na deze glorieperiode begeleidde hij nog jaren deelnemers naar hoge bergtoppen in Zuid-Amerika en Afrika en bouwde toen zijn succesvolle bergbeklimmerscarrière af. Bij Lut Vivijs en Jan Vanhees ging de klimkoorts nooit meer weg. Voor hen maken de verschillende disciplines van de bergsport nog altijd een groot stuk uit van hun dagelijks leven. De uitgesproken hobby werd bij beiden een diepdoorleefde passie en hun beroep. Na de Dhaulagiri 1, beklommen zij samen nog de Gasherbrum 2 (8035m) en de technische Nanga Parbat (8125m) in de Pakistaanse Karakorum. Op de Everest moesten zij de duimen leggen op 8100 meter en beslisten gevaarlijke omstandigheden er anders over. Met al deze beklimmingen van 8000-ers staat het koppel Vanhees-Vivijs in België tweede op de lijst na Ingrid Bayens die vier 8000-ers op haar naam plaatste. Met een totaal van 13 expedities waarvan er 10 met succes werden afgerond, klommen Lut Vivijs en Jan vanhees in Nepal, Pakistan, China, Kirgizië, Groenland, Kenia, India en Peru. Verder waren ze actief op zowat 270 rotsmassieven die verspreid liggen over 18 verschillende landen en eilanden. Door dit palmares werden ze als enige Vlamingen gevraagd voor de internationale alpine elitegroep “Groupe de Haute Montagne”, waar ze nog steeds deel van uitmaken. Lut Vivijs Lut klimt ondertussen, om juist te zijn, 39 jaar. Haar welgevuld klimmerspalmares (650 beklimmingen in alpine terrein, lange rotsklimroutes en skitoeren) is wellicht het grootste in België en zal wereldwijd bij de top horen van het amateurklimmen. Als lerares Lichamelijke Opvoeding bij de Ursulinnen in Mechelen lag zij samen met Jan Vanhees aan de basis van wat nu de programma’s natuurgebonden sporten zijn die door de Stichting Vlaamse Schoolsport aangeboden worden aan het onderwijs. Zij is ook Directeur Kadervorming van de denkcel Klim- en Bergsport van de Vlaamse Trainersschool (BLOSO) en staat zo aan het hoofd van alle officiële opleidingen die in Vlaanderen gegeven worden in alle disciplines van de klim- en bergsport. Jan Vanhees Voor Jan Vanhees betekende de Dhaulagiri-expeditie de start van een gepassioneerd outdoorleven en zijn beroep. Jan besluit deel te nemen aan de “probatoire” , de toelatingsproef tot de berggidsenopleiding aan het ENSA (de Ecole National de Ski et d’Alpinisme) in Chamonix-Mt-Blanc in Frankrijk. De ENSA is de meest gerenommeerde gidsenschool ter wereld, eigenlijk een beetje de Harvard van de gidsenopleidingen. Jaarlijks slagen slechts 10% van de deelnemers in het zware toelatingsexamen. Jan Vanhees slaagt bij de eerste poging en studeert met mooie resultaten af. Hij werd als eerste Vlaming ‘Franse berggids’ aan het ENSA. In 1991 richtte Jan Vanhees het eerste en enige Vlaamse Berggidsenbureau op, Namaste Mountainguides. Vandaag werkt het bedrijf met zeven berggidsen. Namaste is gespecialiseerd in bergervaringen op maat voor alle bergsportliefhebbers – van zelfstandige bergsporter tot sportieve gezinnen met kinderen vanaf 6 jaar. De missie van Namaste vertaalt het maatwerk: ‘Voor iedereen een Everest’. ( www.namaste-mountainguides.com) Daarnaast is Jan Vanhees docent Lichamelijke Opleiding aan de K.U.Leuven, verantwoordelijk voor alles wat met klimmen te maken heeft. Hij werkte er samen met een collega de specialisatierichting Outdoor uit, één van de vijf studierichtingen die studenten in hun derde jaar kunnen kiezen. Samen met Lut Vivijs startte hij er ook de studentensport klimmen die vandaag nog bestaat. Vanhees is bovendien al jaren lesgever voor de officiële kaderopleidingen die de Vlaamse Trainersschool (BLOSO) voor klimmend Vlaanderen organiseert in samenwerking met de bergsportfederaties en de sportuniversiteiten.