Klimmen ??? of waaghalzerij ???

Klimmen ??? of waaghalzerij ???

Eens iets anders dan klimmen, want ik ben ook verbonden aan de FABER van de KULeuven (sportkot in de volksmond). Gisteren zat ik met mijn studenten specialisatie klimmen op het hoog parcours in de Halve maan in Diest. Het is een parcours waarin de opdrachten beveiligd worden van onder, vergelijkbaar met het zekeren op de klimmuur. Markante bevinding: Het zijn zeker niet altijd de goede klimmers die zich goed voelen op wat hogere stellingen. Vorige twee weken ging dezelfde activiteit ook door voor de groep specialisatie kajak. Hebben zij meer hoogtevrees als de klimmers? Neen ik denk het niet, maar misschien wel een verschil in aanpak en manier van denken. Ik heb zo de indruk dat de kajakker zich iets gemakkelijker in het ongewisse laat storten en zich daaraan aanpast. Aangezien de stroming hem verder duwt moet hij sneller een beslissing kunnen nemen en dat is merkbaar op het hoog percours. Een klimmer die een goede greep vastheeft, gaat op de tast naar een volgende greep. Hij moet hierbij alleen rekening houden met zichzelf. Zijn actieomgeving veranderd niet. Wil hij niet doorgaan dan moet hij dat ook niet doen. Hij kan altijd terug keren. Voor een kajakker ligt dit anders. Die heeft niet altijd zo'n goed overzicht over wat de rivier hem gaat brengen en de stroming zal zijn invloed hebben op zijn handelen. Hij moet door. Ik heb de indruk dat de beslissingen bij hen iets sneller genomen worden en dat zij zich op deze manier iets sneller weten over te geven aan "hun lot". Een klimmer doet dit wat meer berekend, wat terughoudender en is zo meer uit op controle. Ik kan het fout hebben, wetenschappelijk heb ik er geen uitleg voor. Het zijn maar wat bedenkingen afgeleid uit wat ik te zien kreeg en wat mijn zoektocht naar een verklaring opgeleverd heeft. Interessant toch wel. Alleszins, er werd "ge-evenwicht", gesprongen, gezwierd, geklommen, ... dat een hartenlust was. Het vertrouwen werd versterkt en de zelfoverredingskracht wat aangescherpt. Het zalige weer heeft de rest gedaan. In Diest was er geen mist en brak de zon er goed door. Dat hadden de militairen uit Schaffen ook door want die zorgden ook voor wat luchtige activiteiten vanuit hun “Zeppelin” van waaruit regelmatig wat volk richting aarde vertrok. Jan.